در اين سال مسلمة بن عبد الملك از عراق و خراسان معزول شد و سوى شام رفت . سخن از سبب عزل مسلمه از عراق و خراسان و اينكه چگونه بود ؟ سبب آن به طورى كه على بن محمد گويد چنان بود كه وقتى مسلمه ولايت عراق و خراسان يافت بابت خراج چيزى نفرستاد ، يزيد بن عاتكه مىخواست معزولش كند اما از او شرم داشت ، به دو نوشت : « يكى را به كار خويش جانشين كن و بيا » گويند : مسلمه با عبد العزيز بن حاتم مشورت كرد كه پيش يزيد بن عاتكه رود ، به منظور ديدار . عبد العزيز به دو گفت : « اگر شوق ديدار وى دارى سخت طربناكى كه از ديدار وى ديرى نرفته » گفت : « ناچار بايد رفت » گفت : « از آن پيش كه از ناحيهء عمل خويش برون شوى ولايتدار آن را مىبينى » گويد : مسلمه حركت كرد و چون به دورين رسيد عمر بن هبيره به او برخورد كه پنج اسب بريد همراه داشت . ابن هبيره پيش مسلمه آمد كه به دو گفت : « اى ابن هبيره كجا مىروى ؟ » گفت : « امير مؤمنان مرا فرستاده كه اموال بنى مهلب را به تصرف آورم » گويد : و چون ابن هبيره از پيش مسلمه برفت كس پيش عبد العزيز فرستاد كه بيامد و به دو گفت : « اينك ابن هبيره به ما برخورد چنان كه مىبينى » گفت : « به تو گفته بودم » گفت : « وى را براى تصرف اموال بنى مهلب فرستاده »